وجوب « ركوع » و وجوب « سجود » از جمله شش فائده است كه از اين آيه استفاده شده است . 6 - آيهء 18 از سورهء جنّ * ( وَأَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّه فَلا تَدْعُوا مَعَ الله أَحَداً ) * . از اين آيه با نظر بروايت نبوى « أمرت ان اسجد على سبعة آراب ( « اى اعضاء » ) و روايت از حضرت جواد در مجلس معتصم خليفهء عباسى ( هى الأعضاء السبعة الَّتي يسجد عليها ) حكم مواضع هفتگانه كه لزوم رسيدن آنها است در حال سجده به زمين استنباط گرديده است . 7 - آيهء آخر ( 96 ) از سورهء واقعه * ( فَسَبِّحْ بِاسْمِ رَبِّكَ الْعَظِيمِ ) * و نظير آن در آخر سورهء الحاقه ( آيه 52 ) و هم نظيرش آيهء اول از سورهء اعلى * ( سَبِّحِ اسْمَ رَبِّكَ الأَعْلَى ) * كه بحسب روايت نبوى اول در ركوع و دوم در سجود گفته مىشود . 8 - آخر آيهء 110 از سورهء بنى اسرائيل * ( وَلا تَجْهَرْ بِصَلاتِكَ وَلا تُخافِتْ بِها وَابْتَغِ بَيْنَ ذلِكَ سَبِيلًا ) * پنج حكم كه به چگونگى جهر و اخفات ارتباط دارد ، از اين آيه بدست آمده است . 9 - آيهء 56 از سورهء احزاب * ( إِنَّ الله وَمَلائِكَتَه يُصَلُّونَ عَلَى النَّبِيِّ يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَيْه وَسَلِّمُوا تَسْلِيماً ) * . از اين آيه وجوب صلاة بر پيغمبر ( ص ) استفاده شده است . در اين موضع نه فايده ياد گرديده از آن جمله اين كه شيعه و شافعى و احمد